نگاهی به فیلم پسرکشی هادی کریمی؛ پدرکشتگی یا پسرکشی؟

به گزارش مجله توسعه دهنده، فیلم سینمایی پسرکشی به کارگردانی محمد هادی کریمی و تهیه کنندگی صادق یاری محصول سال 1398 مدتی است که در سامانه های وی او دی اکران آنلاین می شود.

نگاهی به فیلم پسرکشی هادی کریمی؛ پدرکشتگی یا پسرکشی؟

پسر کشی ششمین فیلم محمد هادی کریمی، فیلمنامه نویس و کارگردان، است که با کش و قوس های فراوان برای اولین بار در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد و حالا و با مسائل و مسائل مربوط به بیماری کرونا، برای نمایش فیلم برای مخاطب عام، اکران آنلاین را انتخاب کرده است.

ژاله صامتی، آرمان درویش، بهاره کیان افشار، لیلا زارع، لیلا اوتادی، نسیم ادبی، فرخ نعمتی، گلوریا هاردی، صحرا اسدالهی و... گروه بازیگری این فیلم را تشکیل می دهند. حسن کریمی فیلمبرداری و احسان شیبانی تدوین پسرکشی را بر عهده دارند وبهزاد عبدی نیز سازنده موسیقی فیلم است.

فیلم با پلان هایی از زندگی یک زن شروع می شود. زنی که عاشق شوهر و بچه هایش است. چهار دختر دارد و از طرف شوهر و مادر شوهرش تحت فشار است که پسری به دنیا آورد. تلاش هایش برای بارداری اثری ندارد و نهایتا به تصمیم شوهرش تن می دهد که او همسر دیگری اختیار کند و از او صاحب پسر شود.

همسر جدید باردار می شود، وضع حمل می کند و خبر می آید که پسری به دنیا آمده است. دنیا بر سر زن و دختر ها و مادر بزرگشان خراب می شود. سوگلی تازه از راه رسیده هم دل شوهر را حسابی زود برده است و هم پسری به دنیا آورده است، از ابتدا هم که خود شوهر مانع دوستی میان هوو ها شد و بدین شکل آتش کینه شعله ور و شعله ور تر شد.

مادر زن با سوزنی در دست به سراغ فرزند تازه به دنیا آمده می رود و آن را به سر نوزاد فرو می کند. مرد، زنش را طلاق می دهد و بچه هایش را رها می کند. بدین شکل به حدود 30 سال بعد می آییم و زن را با پسری جوان می بینیم. پسری که شغل مناسبی در اداره میراث فرهنگی دارد و با مادرش زندگی می کند.

با ورود دختری به زندگی پسر و پیدا شدن دو اسکلت در یکی از پروژه های پسر همه چیز به هم می خورد. دختر پا به خانه مادر و پسر می گذارد و دور از چشم پسر پیر زن را آزار می دهد تا جایی که کار پیر زن به بیمارستان می کشد و پسر به دنبال شکایت از دختر می رود و در این راه قصه واقعی زندگی خودش را نیز از خواهرش می شنود.

پسر کشی ششمین فیلم محمد هادی کریمی، فیلمنامه نویس و کارگردان، است که با کش و قوس های فراوان برای اولین بار در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد و حالا و با مسائل و مسائل مربوط به بیماری کرونا، برای نمایش فیلم برای مخاطب عام، اکران آنلاین را انتخاب کرده است.

پسر کشی به خصوص در یک سوم ابتدایی اش از بازی های به اندازه و کارگردانی کنترل شده ای برخوردار است و بدون اتکا به پر گویی دیالوگ و با زبان قاب هایی که به لحاظ بصری هم دیدنی هستند داستانش را پیش می برد و لحن و ریتم شخصی اش را به بیننده دیکته می کند.

اما از میانه های داستان، فیلم هم به لحاظ فرم و هم به لحاظ فیلمنامه اش با شکست روبرو می شود. رمز و راز موجود در داستان واقعیت هایی است که از چشم بیننده پوشیده مانده است نه مساله ای که شخصیت اصلی داستان نیز به دنبال یافتن واقعیتش باشد.

به بیان دیگر وقتی گره موجود در داستان گره و دغدغه شخصیت های قصه نباشد کشمکشی هم صورت نمی گیرد و وقتی کشمکشی نباشد کاراکتر ها در فضای داستان بلاتکلیف و شناورند و چیزی را پیش نمی برند.

مادر وقتی در بیمارستان بستری است از پسرش می خواهد که از آن دختر بگذرد و شر را بخواباند. پسر از اتاق بیرون می آید و ناگهان ما باز به زمان گذشته می رویم و روی تصاویر گذشته نریشن مادر پخش می شود که ماجرای آسیب زدن به فرزند هوویش را تعریف می کند. این دیالوگ های زن خطاب به کیست؟ خطاب به پسرش یا دکترش؟ اگر خطاب به پسر است، که نیست، چرا همه ماجرا را تعریف نمی کند؟ و اگر خطاب به دکتر است، که نیست، این حرف ها چه جایی در این قسمت فیلم دارد؟ به جز باز کردن گرهی که فقط برای بیننده های فیلم باید باز شود و نه برای کاراکتر مقابل گوینده در فیلم!

در ادامه پسر به سراغ خواهر هایش می رود و ادامه داستان گذشته را از زبان خواهرش می شنود. خواهری که با او پدر کشتگی دارد و حتی چهره برادرش را نیز نمی شناسد. قبل از آن هم به دیدن خواهر دیگرش می رود و با یک دسته گل به او تبریک می گوید. چه چیزی را؟ خواهر هم او را اولین نفر از اعضای خانواده می داند که در آن جا حاضر شده است. خانواده؟ پس سایرین کجا هستند؟

در انتها هم که عجیب ترین و بی منطق ترین اتفاق فیلم رخ می دهد. کارشناس تشخیص قدمت اسکلت ها و استاد پسر، اسکلت های پیدا شده را برای دو مرد می داند که در یک نزاع کور مردانه کشته شده اند و از پسر می خواهد که برای جلوگیری از عادی جلوه دادن و اعتبار بخشیدن به خشونت همان شایعه زوج عاشق را به عموم مردم اعلام کنند!

این که این استاد کارشناس تشخیص داده است که این دو مرد بر اثر نزاع با یکدیگر کشته شده اند حتما در حیطه تخصص ما نیست؟! اما چطور این استاد برجسته که با نهاد های بین المللی همکاری می کند و بر سر گور های دسته جمعی حاضر می شود چنین نظریه ای را بدون تعهد به کارش اعلام کند؟ آیا این نزاع کور خشن تر از جنگ و گور های دسته جمعی است؟ استاد بر سر آن ها هم این چنین افکار عمومی را گمراه می کند؟

پسرکشی که در ابتدا تلاش می کند با زبان تصویرش فیلمش را پیش ببرد در انتها به بدترین شکل متوسل به دیالوگ می شود تا بتواند به مقصد برسد. دیالوگ هایی عاری از هر گونه کنش که با گنجاندن عباراتی نا مفهوم و به ظاهر خاص در خود سعی می کنند دیالوگ هایی ماندگار و عمیق جلوه کنند.

یه جورایی می گن که همون دعوا باعث مرگ جفتشون شده؛ که اگه این جوری باشه یه جورایی من و تو با هم پدر کشتگی داریم. یه جورایی؟ از این بدتر هم می توان دیالوگ نویسی کرد؟

منبع: فرارو
انتشار: 23 شهریور 1399 بروزرسانی: 23 شهریور 1399 گردآورنده: xda-developer.ir شناسه مطلب: 1240

به "نگاهی به فیلم پسرکشی هادی کریمی؛ پدرکشتگی یا پسرکشی؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نگاهی به فیلم پسرکشی هادی کریمی؛ پدرکشتگی یا پسرکشی؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید